Jej śladem, 1938 r.

Jej śladem, 1938 r. - Karmelitanka Bosa

Bernard Kryszkiewicz (właśc. Zygmunt Kryszkiewicz; imię zakonne: Bernard od Matki Pięknej Miłości Kryszkiewicz) – polski zakonnik, pasjonista oraz Sługa Boży Kościoła katolickiego.

Zygmunt Kryszkiewicz pochodził z wielodzietnej rodziny Tadeusza i Apolonii z domu Gołębiewskiej (miał trzy siostry Stefanię, Helenę i Marię oraz trzech braci Hilarego, Jerzego i Jana). Po sześciu dniach od urodzenia (8 maja 1915) został ochrzczony. Podczas I wojny światowej jego ojciec, który prowadził w Mławie warsztaty mechaniczne zesłany został w październiku 1914 na Syberię, powróciwszy do Polski w 1921. Samotna matka w okresie zesłania męża oddała małego Zygmunta jego babci do Lubawy na Pomorzu, gdzie później pobierał naukę m.in. u sióstr szarytek. W 1922 powrócił do Mławy, gdzie pobierał dalszą naukę w Państwowym Gimnazjum im. Stanisława Wyspiańskiego. Był wychowywany głównie przez pobożną matkę, która zaszczepiła w nim atmosferę religijności.

Z powodu braku pilności w nauce trzecią klasę musiał powtarzać, co skłoniło jego matkę do przeniesienia go w 1928 do ośmioklasowej Szkoły Apostolskiej św. Gabriela Ojców Pasjonistów w Przasnyszu. W szkole zakonnej czynił znaczne postępy w nauce, zaczynał przewyższać pod tym względem innych kolegów, uczył się obcych języków, stając się pilnym uczniem. Pod wpływem zakonnej dyscypliny pogłębiła się jego religijność, wzrosło zamiłowanie do modlitwy i miłość do Matki Bożej, czego owocem było powołanie kapłańskie i zakonnej. Ułożył on wtedy modlitwę ofiarowania siebie Jezusowi przez ręce Maryi o następującej treści