Jednodniówka ku uczczeniu Międzynarodowego Akademickiego Kongresu Misyjnego w Poznaniu, 1927 r.

Jednodniówka ku uczczeniu Międzynarodowego Akademickiego Kongresu Misyjnego w Poznaniu, 1927 r. - Praca Zbiorowa

(Przedmowa) Z natchnienia wiekopomnych Encyklik misyjnych Jego Świątobliwości Papieża Piusa XI zbiera się w Poznaniu Międzynarodowy Akademicki Kongres Misyjny. Witam go serdecznie w cieniu najstarszej polskiej katedry jako zjazd o wielkim znaczeniu dla rozwoju idei misyjnej w Polsce. Rozprawy europejskich znawców misjologii, sprawozdania z ruchu misyjnego w innych narodach, dyskusje nad kierunkami i sposobami przyszłej pracy misyjnej w całym świecie rozszerzą widnokręgi naszej myśli katolickiej do takich granie, iż nie będzie ani jednej duszy, dla której nie bylibyśmy gotowi się poświęcić, by ją ze stanu natury podnieść do nadprzyrodzonego życia łaski i do godności synów Bożych. Obradując nad grobem króla Mieszka, kongres nawiąże do akcji misyjnej X wieku, która przeprowadziła Naród polski na łono wiary i kultury. Studia zjazdu wykażą, że zaciągnęliśmy wtedy wobec Opatrzności obowiązek wywdzięczenia się za dobrodziejstwa chrztu i cywilizacji przez udział w głoszeniu Ewangelii innym narodom. A że tego długu dawna Polska spłacić nie zdążyła, Polska ujarzmiona zaś nie miała do tego możności, zaciążył on na Polsce zmartwychwstałej. Kongres Misyjny przyczyni się do tego, że dzisiejsza Polska zaliczy tę dawną swą powinność do najszczytniejszych zadań religijnych i cywilizacyjnych swego nowego bytu i że spełni ją sumiennie i szlachetnie, zdobywając sobie w papieskich dziełach misyjnych owo miejsce, które jej się należy ze względu na stanowisko wśród narodów katolickich. Witam dalej Kongres Misyjny jako czynnik pogłębienia i ożywienia naszej pracy katolickiej w kraju. Duch misyjny nigdy nie stanowił przeszkody dla innych przedsięwzięć katolickich i nie przyniósł ujmy miejscowym czy diecezjalnym pracom kościelnym, lecz przeciwnie wzbogacał zawsze i zapładniał życie katolickie siłą twórczą najczystszego ducha Chrystusowego, że kongres poznański wniesie świeże energie w nasze własne życie religijne i w naszą akcję katolicką, wnoszę to już stąd, że inicjatywa kongresu wyszła od studentów Uniwersytetu Poznańskiego i że dają mu firmę nie kto inny, lecz nasze Akademickie Koła Misyjne. Jest rzeczą jasną, że ta młodzież naszych Uniwersytetów, która chce być awangardą pochodu Ewangelii i kultury chrześcijańskiej na drugiej półkuli ziemskiej, będzie także twierdzą myśli katolickiej we własnym Narodzie. Gdy przebrzmią nauki kongresu, nastanie pora wielkiej akcji misyjnej. Wciela jąć w czyn teorie Zjazdu Polska złoży dowód, że mimo wysiłków około wykończenia swej wewnętrznej organizacji kościelnej, umie dotrzymać kroku innym narodom w ruchu misyjnym.