Jednostka kontrterrorystyczna-element działań bojowych w systemie bezpieczeństwa antyterrorystycznego

Jednostka kontrterrorystyczna-element działań bojowych w systemie bezpieczeństwa antyterrorystycznego - Kuba Jałoszyński

Czas w którym przyszło nam żyć, charakteryzuje się wszechobecnym poczucia zagrożenia terroryzmem. Praktycznie od lat 60. XX w. zjawisko to wywiera swoje piętno na poczucie bezpieczeństwa narodów. Niezmiennie też, od tego czasu, źródło działalności terrorystycznej umiejscowione jest przede wszystkim w regionie bliskowschodnim - konflikcie arabsko-izraelskim. Codziennie media informują o eskalacji napięcia i przelewanej krwi w tym regionie. Zmienia się motywacja działalności terrorystycznej (z tej pod sztandarami walki z burżuazyjnym państwem po obecne sztandary walki z niewiernymi, tj. wyznawcami innej niż islam religii), nie zmienia się zaś problem radzenia sobie z zagrożeniem, szukania jego przyczyn, zapobiegania i likwidowania skutków. Obecnie to świat zachodu jest postrzegany przez islamskich ekstremistów jako przyczyna wszelkiego zła i ubóstwa muzułmanów na całym świecie. Stany Zjednoczone Ameryki Północnej i Izrael to dla islamistów synonim szatana organizującego antymuzułmańską krucjatę. Takie postrzeganie ?wrogów? islamu powoduje, że w automatyczny sposób poszerza się krąg państw zagrożonych atakami ze strony terroryzmu reprezentowanego przez islamskich fundamentalistów. Chociaż stanowią oni minimalny procent w całej populacji muzułmanów, to ich zbrodnicza aktywność wpływa na bezpieczeństwo międzynarodowe. Zagrożenie terroryzmem jest obszarem permanentnej penetracji nau-kowej. Największą jej część stanowią badania dotyczące istoty tego zjawi-ska, przyczyn jego ewolucji, jak też powodów stałego zasilania organizacji terrorystycznych przez co raz to nowych zwolenników i aktywistów, goto-wych nawet na śmierć w imię głoszonych idei. Zagadnienia dotyczące zwalczania terroryzmu ukierunkowane są w prowadzonych badaniach na poznanie mechanizmów prawnych zarówno w wymiarze wewnętrznym, jak też międzynarodowym oraz organizacji systemów antyterrorystycznych. Teren badań, związany z fizyczną reakcją struktur państwa na zamach terrorystyczny jest zbyt skąpo reprezentowany w opracowaniach zwartych. Obserwacja wydarzeń ostatnich lat pozwala na wyciągnięcie wniosków, że pomimo ?nowego? podejścia terrorystów do ?filozofii dokonywania zama-chów?, dominują przede wszystkim ataki z wykorzystaniem ładunków wy-buchowych (w różnej formie) obliczone na wywołanie skutku w postaci du-żej liczby ofiar (rannych i zabitych), sytuacje zakładnicze nie są odosobnio-ne. Terroryści nadal uciekają się do opanowywania budynków lub środków komunikacji, a zakładnicy stanowią kartę przetargową na drodze spełnienia ich żądań. Państwo musi więc posiadać odpowiednio przygotowane, zor-ganizowane i wyposażone siły zdolne do przeprowadzenia z sukcesem operacji ich uwolnienia wobec braku możliwości pokojowego rozwiązania powstałej sytuacji kryzysowej. Siłami takimi są właśnie jednostki kontrterrorystyczne.