Ideologia państwowa Republiki Białoruś

Ideologia państwowa Republiki Białoruś - Zdzisław Julian Winnicki

Wywodzi się z rodziny ziemiańskiej związanej z Kielecczyzną. Ukończył szkołę średnią w Świebodzinie, następnie studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1985 obronił na Uniwersytecie Wrocławskim pracę doktorską w zakresie nauk prawnych pod tytułem Rada Regencyjna Królestwa Polskiego i jej organy (1917–1918). W 2003 uzyskał habilitację na macierzystej uczelni na podstawie rozprawy Współczesna doktryna i historiografia białoruska (po roku 1989) wobec Polski i polskości. 19 grudnia 2014 otrzymał tytuł naukowy profesora nauk społecznych[1].

W młodości pracował m.in. jako nauczyciel w powiecie sycowskim. W latach 1973–1980 zatrudniony jako pracownik naukowo-techniczny w Instytucie Historii Państwa i Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego. Od 1980 do 1986 był kierownikiem działu organizacyjno-prawnego w Zjednoczonych Zakładach Produkcyjno-Remontowych Energetyki ENERGOPREM Wrocław. W okresie 1986–1988 zatrudniony w Instytucie Politologii Uniwersytetu Wrocławskiego, od 1989 – w Instytucie Studiów Międzynarodowych. W 2005 objął stanowisko profesora nadzwyczajnego swojej uczelni, zaś w 2006 kierownika Zakładu Badań nad Europą Wschodnią Instytutu Studiów Międzynarodowych UWr. Został zastępcą dyrektora Instytutu Studiów Międzynarodowych ds. nauki, a w 2011 dyrektorem ISM[2].

Specjalizuje się w historii myśli politycznej, historii idei, polskiej mniejszości narodowej na Wschodzie, historii państwa i prawa polskiego. Opublikował liczne prace i artykuły naukowe poświęcone Kresom Wschodnim oraz Białorusi.

W latach 80. działał w Stronnictwie Demokratycznym, publikował w „Tygodniku Demokratycznym”. W wyborach w 1991 bez powodzenia ubiegał się o mandat senatorski z ramienia SD w województwie wrocławskim, uzyskując 15 797 głosów[3]. W wyborach w 1993walczył o mandat poselski w tym samym województwie z ramienia UPR[4]. Od przełomu lat 80. i 90. zaangażowany w działalność na rzecz Kresów Wschodnich. Społecznie objął obowiązki prezesa oddziału dolnośląskiego Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”. Na początku lat 90. był prezesem Straży Mogił Polskich na Wschodzie[5].

Odznaczony m.in. Srebrnym Krzyżem Zasługi (1988), Medalem Komisji Edukacji Narodowej (2004) oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2010)[6].