Historja Zgromadzenia SS Felicjanek na podstawie rękopisów Część I 1924 r

Historja Zgromadzenia SS Felicjanek na podstawie rękopisów Część I 1924 r - Praca Zbiorowa

Felicjanki – pełna nazwa Zgromadzenie Sióstr Świętego Feliksa z Kantalicjo Trzeciego Zakonu Regularnego Świętego Franciszka Serafickiego (łac. Congregatio Sororum Santci Felicis de Cantalice Tertii Ordinis Regularis Sancti Francisci Seraphici) — żeńskie zgromadzenie zakonne.

Zgromadzenie zakonne założone 21 listopada 1855 roku w Warszawie przez bł. Marię Angelę Truszkowską.

Reguła felicjanek wywodzi się z tercjarstwa franciszkańskiego. Ich franciszkańską duchowość charakteryzuje aspekt eklezjalny, eucharystyczny – kult Najświętszego Sakramentu, i maryjny – Niepokalanego Serca Maryi i nabożeństwo do Matki Bożej Częstochowskiej.

Główne cele zgromadzenia to praca wychowawcza z dziećmi i młodzieżą oraz opieka nad chorymi i ubogimi. Felicjanki zajmują się przede wszystkim religijnym i moralnym wpływem na społeczeństwo, działalnością wychowawczo-oświatową, charytatywną, opiekuńczo-społeczną, a także działalnością misyjną. W Polsce prowadzą szkoły i przedszkola, domy dla chorych kobiet i dla chorych dzieci, ośrodek socjoterapeutyczny, kuchnię dla studentów i jadłodajnię dla bezdomnych, zajmują się działalnością katechetyczną i misyjną.

Zakon jest obecny na terenie Polski, USA, Kanady, Brazylii, Włoch, Wielkiej Brytanii, Francji, Kenii, Ukrainy, Estonii i Rosji. W Polsce są 3 prowincje Sióstr Felicjanek: warszawska [1], krakowska [2], przemyska [3].

Domy lokalne Prowincji Warszawskiej: Warszawie, Lubartowie, Kaliszu, Rzgowie, Łodzi, Otwocku, Miliczu, Stargardzie, Ceranowie, Kołobrzegu, Szczecinie, Zawoi, Gryfinie, Wysokiem Mazowieckiem[1].