Historia Adwokatury Polskiej

Historia Adwokatury Polskiej - Zdzisław Krzemiński

Studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim, potem na Uniwersytecie Wrocławskim, gdzie był również asystentem. Sekretarz Okręgowej Rady Adwokackiej we Wrocławiu, autor prac z dziedziny etyki, historii i prawa, m.in. „Historii adwokatury polskiej” (1995, wraz z Romanem Łyczywkiem i Zdzisławem Krzemińskim). Prekursor zastosowań cybernetyki i informatyki w naukach prawnych (autor m.in. pracy „Model cybernetyczny powstawania i działania prawa”, Ossolineum, Wrocław, 1970). W czasie stanu wojennego w Polsce współdziałał z podziemnymi strukturami „Solidarności”, m.in. jako łącznik z Europą Zachodnią[1]. Przewodniczący Rady Synodalnej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego, wiceprzewodniczący wrocławskiego Zarządu Wojewódzkiego Unii Chrześcijańsko-Społecznej „Akcja Ekumeniczna”. Jego żoną (od 1950) była Aranka Kiszyna (córka płk. Rudolfa Ostrihansky’ego), również adwokat; miał z nią dwie córki: Marię i Agnieszkę. Został pochowany w rodzinnym grobowcu na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Skoczowie.