Herbarz Polski Tom 1 do 10

Herbarz Polski Tom 1 do 10 - Kasper Niesiecki

1. Tom I - 580 s., 1839 - 1846 r.

2. Tom II - A - B, 390 s., reprint 1839 r.

3. Tom III - C - D, 476 s., reprint 1839 r.

4. Tom IV - E - J, 518 s., reprint 1839 r.

5. Tom V - K, 476 s., reprint  1840 r.

6. Tom VI - L - N, 588 s., reprint  1841 r.

7. Tom VII - O - P, 582 s., reprint 1841 r.

8. Tom VIII - R - S, 652 s., reprint 1841 r.

9. Tom IX - T - W, 468 s., reprint 1842 r.

10. Tom X - Z - Ż, 508 s., reprint 1845 r.

Reprint, Wyd. Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1989. Prezentowane wydanie, z lat 1839-1845, jest nową, 10-tomową edycją dzieła, napisanego przez jezuitę Kaspra Niesieckiego i wydanego w latach 1728-1744 we Lwowie, (w czterech tomach) pt. Korona Polska. Osiemnastowieczne wydanie herbarza, stanowi swego rodzaju epokę w historii polskiej literatury genealogicznej, nic nie tracąc w porównaniu z literaturą współczesną. Ułożony przejrzyście - poszczególne herby, jak i rodziny idą po sobie w porządku alfabetycznym - zawiera mniej legend i wywodów fantastycznych, niż którykolwiek z poprzednich, czym zdobył sobie uznanie potomnych. Krytyczne podejście do bogatych źródeł (akta sądowe, archiwa poszczególnych rodzin, druki panegiryczne) okraszone obfitym materiałem anegdotycznym zapewnia temu dziełu uznanie i poczytność po dziś dzień. Na uwagę zasługuje zwłaszcza druga połowa alfabetu (od litery M), pozostająca jedynym i niezastąpionym, przez żaden nowszy herbarz, informatorem w tych sprawach. Dziewiętnastowieczne wydanie podaje tekst pierwotny w formie nieskażonej. Przy końcu każdego niemal artykułu, wydawca (Jan Bobrowicz), dodał mniejszym drukiem przypisy uzupełniające zaczerpnięte z Duńczewskiego, Krasickiego, Wielądka, Kuropatnickiego, Małachowskiego i własne. Rodziny pominięte przez Niesieckiego, lub takie, do których nazbierał szczególnie wiele przypisów, umieścił w tomie dziesiątym jako Dodatek.