Grafika Francuska XVI-XIX w.

Grafika Francuska XVI-XIX w. - Izabela Żak

Zespół grafik francuskich zgromadzonych przez Muzeum Narodowe we Wrocławiu stanowi wyjątkowo cenną kolekcję obejmującą około 1300 pozycji. Na wystawie, której towarzyszy katalog zaprezentowano prawie 300 dzieł - najciekawszych pod względem artystycznym i tematycznym. Pierwszą część dwutomowej edycji zatytułowanej "Grafika francuska XVI-XIX w." stanowi album będący odzwierciedleniem podziału ekspozycji na kilka zespołów poświęconych wybranym problemom. We wstępie przedstawiono historię kolekcjonerstwa jako zjawiska wielowymiarowego, bardzo rozpowszechnionego w siedemnastowiecznej Francji i w konsekwencji kształtowania się paryskich zbiorów grafiki. Pogrupowane prace pozwalają na zapoznanie się m.in. z zasadami akademickiego nauczania artystycznego we Francji od połowy XVII w., dokumentują też bogactwo technik graficznych stosowanych od XVI do XIX w., będących wynikiem poszukiwań nowych środków wyrazu prowadzących m.in. do uzyskania coraz doskonalszego efektu malarskości. W dalszej części zwrócono uwagę na relacje zachodzące między tekstem, gdzie inspiracją stały się bądź utwory literackie, bądź "historie biblijne". W grupie grafik portretowych znalazły się reprezentacyjne wizerunki władców i znanych osobistości, portrety alegoryczne, a także intymne kompozycje o charakterze rodzajowym. Kolejny cykl mówi o pełnieniu przez sztukę funkcji tak dokumentacyjnych jak i propagandowych. W końcowej części znalazły się przykłady tzw. "grafiki oryginalnej", będącej efektem twórczego zamysłu autora, oraz "grafiki reprodukcyjnej", powstałej w oparciu o wzory malarskie tak znanych artystów, jak: Rafael, Tycjan, Rubens, Poussin czy Géricault. Nazwiska większości znakomitych grafików znane są jedynie specjalistom, tylko nielicznym udało się zdobyć większą popularność (np. Jacques Callot, Paul Gavarni), chyba że byli równocześnie znanymi malarzami (jak Francois Boucher, Honore Daumier). Albumowa część publikacji dostarcza niewątpliwie sporo wiedzy na temat epoki, w której powstawały pokazywane prace, przede wszystkim jednak jest źródłem niezapomnianych wrażeń estetycznych, satysfakcjonujących nie tylko profesjonalistę, dla którego szczególnie istotna będzie część druga - naukowy katalog zbiorów.