Gołubiew Bolesław Chrobry tom I do VI

Gołubiew Bolesław Chrobry tom I do VI - Antoni Gołubiew

Tom 1 Puszcza - 423 s. , 1956r. 

Tom 2 Szło nowe - 616 s. , 1956 r. 

Tom 3 Złe dni - 461 s. , 1956 r. 

Tom 4 Złe dni - 499 s. , 1956 r. 

Tom 5 Rozdroża - 519 s. , 1956 r.

Tom 6 Rozdroża - 666 s. , 1956 r. 

Antoni Gołubiew, pseudonimy: Goa, Jan Karol Wayda, Jerzy Cichocki (ur. 25 lutego 1907 w Wilnie, zm. 27 czerwca 1979 w Krakowie) – polski pisarz i publicysta katolicki, z wykształcenia historyk. Pochodził z rodziny prawosławnej (ojciec był Rosjaninem). Absolwent Gimnazjum im. Króla Zygmunta Augusta w Wilnie i Uniwersytetu Wileńskiego. W 1925 zadebiutował literacko opowiadaniem wydrukowanym w szkolnym pisemku „Hejnał” i Działał w Stowarzyszeniu Katolickiej Młodzieży Akademickiej „Odrodzenie”. Przed II wojną światową był jednym z założycieli dwutygodnika „Pax”. Współtwórca (m.in. z Czesławem Miłoszem) grupy poetyckiej Żagary. Był uczniem Stanisława Kościałkowskiego (magisterium w 1933). Po wojnie był członkiem redakcji „Tygodnika Powszechnego”, współpracował z pismami „Znak” i „Odra”. W 1978 podpisał deklarację założycielską Towarzystwa Kursów Naukowych. Autor czterotomowej epopei, powieści historycznej Bolesław Chrobry, pisanej przez niemal całe życie, opowiadającej o narodzinach i pierwszych latach istnienia państwa polskiego. Laureat m.in. nagrody im. W. Pietrzaka.