Godzina przed jutrznią, ok. 1928

Godzina przed jutrznią, ok. 1928 - Emil Zegadłowicz

Autor wierszy o pięknie beskidzkiej przyrody i powieści uznawanych przez współczesnych pisarzowi za pornograficzne, antyklerykał i jednocześnie jeden z ulubionych poetów Jana Pawła II. 125 lat temu - 20 lipca 1888 roku - urodził się Emil Zegadłowicz. Emil Zegadłowicz był nieślubnym synem mieszkających w Wadowicach nauczycielki muzyki Elżbiety Kaiszar, z pochodzenia - Czeszki i Tytusa Zegadłowicza, nauczyciela w wadowickim gimnazjum, z pochodzenia - Rusina. Ojciec starszy był od matki pisarza o ponad 30 lat, nigdy nie wzięli ślubu, choć Tytus Zegadłowicz adoptował formalnie Emila w 1894 roku. Rodzice nie mieszkali razem - chłopiec wychowywał się w wadowickim domu dziadków ze strony matki, choć wakacje spędzał z ojcem w jego dworku w pobliskim Gorzeniu Górnym. Zegadłowicz studiował na wydziale filologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, debiutował jako poeta jeszcze podczas studiów w antologii młodej poezji "Tententy". Potem wydał m.in. poemat "Nad rzeką" (1910 r.) oraz poezje i poematy "Powrót" (1911 r.), a także tom "Imagines" (1919 r.). W 1917 r. związał się z poznańską grupą ekspresjonistów Zdrój. Dwa lata później objął stanowisko referenta, a następnie kierownika Wydziału Literatury Ministerstwa Sztuki i Kultury, gdy resortem zarządzał Zenon Przesmycki-Miriam. Po krótkim warszawskim epizodzie urzędniczym wrócił do majątku ojca do Gorzenia, gdzie osiadł z poślubioną w 1915 roku Marią Kurowską. Doczekał się z nią dwu córek.