Wojak z przypadku

Wojak z przypadku - Jerzy Główczewski

Wspomnienia Jerzego Główczewskiego - pilota myśliwskiego Dywizjonu 308 - "wpisują się w krąg literatury opowiadającej o losach Polaków, którym przyszło żyć i walczyć w okresie burzliwych i dramatycznych dziesięcioleci XX wieku. Jest to pozycja bardzo ważna, relacjonująca i utrwalająca wydarzenia niestety coraz bardziej zacierające się w naszej pamięci albo (...) w ogóle nie znane. Ten rodzaj, jakże wartościowej literatury, potrzebny jest nam do wzmocnienia naszego poczucia tożsamości, jej odrębności, siły i wagi." (Ryszard Kapuściński) Jerzy Główczewski urodził się 19 listopada 1922 r. w Warszawie (rodzice Kazimierz oraz Józefa z domu Bernhard). Jego ojciec posiadał firmę litograficzną, matka nie pracowała - dopiero po śmiertelnym wypadku drogowym męża we wrześniu 1929 r. przejęła kierownictwo nad przedsiębiorstwem, a w 1938 r. wyszła po raz drugi za mąż. Główczewski uczęszczał w stolicy do szkoły powszechnej, a od 1935 r. do Gimnazjum im. Jana Zamoyskiego. W 1938 r. z powodu kłopotów z nauką i zachowaniem przeniesiony został do prowadzonego przez jezuitów gimnazjum z internatem w Chyrowie. Po wybuchu wojny, 4 września 1939 r., z ojczymem odjechał na wschód - wpierw do Lwowa, potem dalej na południe. W dniu napaści ZSRR na Polskę przekroczył granicę z Rumunią. Przedostał się do Bukaresztu, gdzie zatrzymał się na dłużej. W polskiej szkole kontynuował przerwaną naukę, zaliczając kolejną klasę.