Geneza i rozwój idei elementarnej

Geneza i rozwój idei elementarnej - Marian Wnuk

Marian Józef Wnuk (ur. 11 grudnia 1948 w Kraśniku[1]) – polski filozof, profesor nauk humanistycznych, zajmujący się m.in. bioelektroniką.W 1972 ukończył studia magisterskie na Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Chemicznym Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie (kierunek: chemia)[2]. W latach 1972–1975 był zatrudniony jako asystent (w ostatnim roku: starszy asystent) w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Lublinie[1]. W latach 1975-1979 studiował na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (specjalizacja: filozofia przyrody), gdzie uzyskał absolutorium i podjął studia doktoranckie (1979–1983)[1][2]. Od 1981 roku jest pracownikiem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (w latach 1981–1985 na stanowisku asystenta). Marian Wnuk uzyskał stopień naukowy doktora 16 lutego 1984 roku[3]. Jego rozprawa doktorska nosiła tytuł Rola układów porfirynowych w ewolucji życia, a promotorem był ks. prof. Włodzimierz Sedlak[1]. W latach 1985–1987 był zatrudniony w KUL na stanowisku starszego asystenta, w latach 1987-1996 – na stanowisku adiunkta. W latach 1996–1998 pełnił obowiązki starszego wykładowcy. W 1997 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego[3]. Rozprawą habilitacyjną jest książka Istota procesów życiowych w świetle koncepcji elektromagnetycznej natury życia. W latach 1998–2000 był ponownie zatrudniony na stanowisku adiunkta, a w latach 2000–2013 – na stanowisku profesora nadzwyczajnego. W latach 2013–2015 ponownie pełnił obowiązki adiunkta. Marian Wnuk uzyskał tytuł naukowy profesora 30 grudnia 2015 roku[3][4], a nominację odebrał 26 stycznia 2016 roku z rąk Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy[5]. Od 30 grudnia 2015 roku jest zatrudniony w KUL na stanowisku profesora nadzwyczajnego. Obecnie pełni funkcję kierownika Katedry Filozofii Nauk Przyrodniczych[6].