Gdańska Prasa Polska 1891 - 1920

Gdańska Prasa Polska 1891 - 1920 - Andrzej Romanow

Potrzebę badań nad prasą przełomu XIX i XX w. determinuje przede wszystkim istotna rola, jaką odgrywała ona w życiu społecznym będąc ówcześnie wyłącznym niemalże środkiem przekazu informacji oraz opinii. W rozwiniętych krajach Europy zachodniej i Ameryki, już od połowy XIX w., pod wpływem określonych czynników (społecznych, kulturowych, politycznych) decydujących o modelu, kierunku i tempie rozwoju prasy właśnie funkcje informacyjne i opiniodawcze stanowiły dominujący czynnik we wzorcu ukazujących się tam pism1. W prasie polskiej, w warunkach niewoli narodowej, a także w odmiennych warunkach cywilizacyjno-kulturowych, wspomniane funkcje uległy swoistej metamorfozie, przyjmując formę funkcji kompensacyjnych. Oczywiście stopień wspomnianej „kompensacyjności” funkcji, a tym samym roli tejże prasy, był w poszczególnych zaborach różny, determinowany stanowiskiem państw zaborczych wobec szeroko rozumianej „sprawy polskiej”. Wspólną cechą natomiast było działanie prasy w obronie zagrożonej narodowości.