Galicja od pierwszego rozbioru do wiosny ludów 1772-1849

Galicja od pierwszego rozbioru do wiosny ludów 1772-1849 - Marian Tyrowicz

Galicja (ukr. Галичина – Hałyczyna, niem. Galizien, węg. Gácsország, cz. Halič, jid. ‏גאַליציע‎ – Galicje, tur. Haliç, rum. Galiția, ros. Галиция – Galicija) – potoczna nazwa austriackiego kraju koronnego Królestwa Galicji i Lodomerii, istniejącego w latach 1772–1918. Zalicza się do niej ziemie południowej Małopolski, Roztocze Wschodnie, Podkarpacie Wschodnie i Wyżynę Podolską na zachód od Zbrucza. Marian Tyrowicz (ur. 15 lipca 1901 we Lwowie, zm. 31 grudnia 1989 w Krakowie) – polski historyk specjalizujący się w historii XIX wieku.  Ukończył studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Uzyskał stopień doktora filozofii. Był nauczycielem we lwowskich gimnazjach. 26 lipca 1932 został mianowany nauczycielem tymczasowym w XII Państwowym Gimnazjum im. Stanisława Szczepanowskiego we Lwowie, gdzie uczył historii i geografii oraz był opiekunem hufca Przysposobienia Wojskowego. Po zakończeniu II wojny światowej zamieszkał w Krakowie, gdzie podjął pracę naukowo-dydaktyczną w Wyższej Szkole Pedagogicznej. Od 1965 pełnił tam funkcję profesora nadzwyczajnego, a w 1988 otrzymał tytuł doktora honoris causa. Od 1955 docent w Instytucie Historii PAN. W latach 1973–1983 przewodniczący Komisji Prasoznawczej. Autor 284 biogramów w Polskim Słowniku Biograficznym. Zmarł 31 grudnia 1989 w Krakowie. Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.