Elizabeth Costello

Elizabeth Costello - J. M. Coetzee

Elizabeth Costello, powszechnie ceniona pisarka, podczas sympozjów, dyskusji i pogadanek miarowym głosem odczytuje swe wykłady, nie bacząc na opinie publiki. Starsza, nieco kostyczna pani o nienagannym wyglądzie okazuje się jednak maską, zza której raz po raz wygląda twarz autora. Granica między poglądami Coetzeego a przemyśleniami jego fikcyjnej bohaterki niebezpiecznie zaczyna się zacierać. Kim właściwie jest Elizabeth Costello? Porte parole słynnego pisarza czy też niezależnym tworem jego wyobraźni, aktorką wygłaszającą tekst wykładu Coetzeego, a może prowokacją...? Kolejne dzieło noblisty to niezwykła powieść-esej, wykraczająca poza konwencje literackie. Inspiruje i zarazem drażni, zmusza do zajęcia stanowiska, nie pozwala pozostać obojętnym. John Maxwell Coetzee - południowoafrykański i australijski pisarz, laureat Literackiej Nagrody Nobla (2003). Z uzasadnienia komisji noblowskiej, otrzymał ją za prozę cechującą się analityczną błyskotliwością i wymownymi dialogami. Autor prozy psychologicznej silnie inspirowanej egzystencjalizmem i prozą poetycką, nieraz porównywany z Josephem Conradem i Gabrielem Garcíą Márquezem. W twórczości skupia się na portretach samotników oraz ludzi uwikłanych w przemiany społeczno-gospodarcze i polityczne. Coetzee jest uważany w anglojęzycznym świecie za jednego z najważniejszych żyjących pisarzy. Oprócz Nagrody Nobla, jako pierwszy twórca otrzymał dwukrotnie najbardziej prestiżową nagrodę literacką dla literatury anglojęzycznej, Bookera – w 1983 i 1999 Pisarz odwiedził Polskę trzykrotnie. Po raz pierwszy w październiku 2000 na zaproszenie profesora Zbigniewa Białasa z Uniwersytetu Śląskiego (był honorowym gościem sympozjum poświęconego literaturze postkolonialnej), a po raz drugi w czerwcu 2006. Spotkał się z czytelnikami 7 i 8 czerwca w Warszawie, a 9 czerwca w Krakowie. Po raz trzeci w lipcu 2012 w Poznaniu. Coetzee pojawił się na premierze opery Slow Man (premiera: 5 lipca 2012 podczas Festiwalu Malta). Noblista napisał libretto na podstawie swojej powieści Powolny człowiek. Muzykę skomponował Nicholas Lens: Paul nie wie, czego się spodziewać po tym spotkaniu. Napięcie rośnie, wchodzimy w rodzaj transu. To scena niezwykle intymna, także ze względu na akt seksualny, do którego dochodzi. Chcieliśmy z Johnem zachować ten intymny charakter, stworzyć coś kameralnego.