Dziennik 1944-45

Dziennik 1944-45 - Zygmunt Klkowski

Precyzyjny opis tego, co Klukowski widzi, słyszy i czuje wyszedł spod pióra człowieka inteligentnego, wrażliwego, ze znaczną praktyką pamiętnikarską. Sprawia, że jego komentarze są znakomitym uzupełnieniem relacji o wydarzeniach. Zygmunt Klukowski, ps. „Podwiński” (ur. 25 stycznia 1885 w Odessie, zm. 23 listopada 1959 w Szczebrzeszynie) – polski lekarz, bibliofil, kolekcjoner ekslibrisów, historyk regionalista, autor pamiętników, oficer Wojska Polskiego, Związku Walki Zbrojnej, Armii Krajowej. Był synem Felicji i Jordana – kresowej polskiej rodziny ziemiańskiej. Jego ojciec prowadził aptekę w Odessie, skąd w 1892 roku przeniósł się z rodziną do Moskwy. Zygmunt, który w tym czasie uczęszczał do gimnazjum, już w szóstej klasie włączył się aktywnie w działania tajnej organizacji uczniowskiej. Wiosną 1904 roku zdał maturę i zapisał się na medycynę na Uniwersytet Moskiewski, gdzie również należał do polskiej organizacji studenckiej. W 1905 roku brał czynny udział w strajkach studenckich. Po zamknięciu Uniwersytetu przeniósł się na Wydział Lekarski Uniwersytetu Jagiellońskiego do Krakowa. W czasie studiów należał do „Spójni”. Z polecenia PPS zajmował się przerzutem „bibuły” do Warszawy. Studia medyczne ukończył w 1911 roku. ! Uwagi: Oprawa wytarta, brzegi stron nieznacznie zakurzone,kartki pożółkłe.