Dzieła, 14 tomów

Dzieła, 14 tomów - Witold Gombrowicz

Witold Gombrowicz "Dzieła" tom I  - 1958r, 200s

Witold Gombrowicz "Dzieła" tom II  - 1986r, 272s

Witold Gombrowicz "Dzieła" tom IV  - 1986r, 152s

Witold Gombrowicz "Dzieła" tom V  - 1986r, 148s

Witold Gombrowicz "Dzieła" tom VI  - 1986r, 326s

Witold Gombrowicz "Dzieła" tom VII  - 1986r, 368s

Witold Gombrowicz "Dzieła" tom VIII  - 1986r, 306s

Witold Gombrowicz "Dzieła" tom IX  - 1986r, 260s

Witold Gombrowicz "Dzieła" tom X - 1992r, 188s

Witold Gombrowicz "Dzieła" tom XI  - 1994r, 360s

Witold Gombrowicz "Dzieła" tom XII  - 1995r, 404s

Witold Gombrowicz "Dzieła" tom XIII  - 1996r, 506s

Witold Gombrowicz "Dzieła" tom XIV - 1997r, 552s

Witold Gombrowicz "Dzieła" tom XV - 1996r, 318s

Marian Witold Gombrowicz herbu Kościesza – polski powieściopisarz, nowelista i dramaturg. Jeden z najwybitniejszych polskich pisarzy XX wieku[2][3][4]. Jego twórczość cechuje głęboka analiza psychologiczna człowieka jako uwikłanego w spuściznę kultury i w innych ludzi, analiza tożsamości jednostki w interakcji z innymi, problemu niedojrzałości i młodości, ról klasowych, a także poczucie absurdu, obrazoburstwo względem przyjmowanych przez społeczeństwo tradycyjnych wartości, antynacjonalizm i krytyka romantyzmu. Te elementy przeplatały się w jego najważniejszych utworach: powieściach Ferdydurke (1937), Trans-Atlantyk (1953), Pornografia (1960) i Kosmos (1965), oraz dramatach, m.in. Iwona, księżniczka Burgunda (1938) oraz Ślub (1953). Od 1939 Gombrowicz przebywał na emigracji: do 1963 w Argentynie, od 1964 aż do śmierci we Francji. Ważną częścią jego twórczości był prowadzony w latach 1957–1966 Dziennik, w którym autor w sposób ironiczny, cyniczny i z humorem opowiadał własne losy, podejmował dialog z różnymi nurtami filozoficznymi, z tradycją kultury polskiej i komentował bieżące wydarzenia polityczne. Zyskał sławę dopiero w ostatnich latach życia, był wówczas wśród kandydatów do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury (1966, 1968), której jednak nie otrzymał.