Dzięki Bogu

Dzięki Bogu - Anna Augustyniak

matka i córka intymność między sobą a sobą ciało w ciele a skrępowania nie ma jesteś jesteśmy ja nie jestem bez ciebie czuję gdy obdzierasz migdały ze skóry łączy nas to i owo potem zwyczajnie ktoś przychodzi i przecina pępowinę jestem i nazywasz mnie odtąd   życie po życiu w sekrecie powiem nie muszę zamykać oczu aby cię przywołać bo biegasz między łazienką a sypialnią nieosłonięta tyle poranków naszyjnik dopiero po biustonoszu potem bransoletka bądź zegarek pierścionki na dole pędzisz po schodach pędzisz po te pierścionki i zaraz wychodzisz świat stoi otworem ale na jakim świecie ty żyjesz   ty i ja zaniosłam suknię ślubną na strych powiesiłam na drewnianej belce dynda jak wisielec małżeństwo na włosku   ona nie umie być bogiem pytanie ponoć bardzo ostre dałabyś na krzyż swojego syna wybawiłby od grzechu cały świat cisza potem cisza widzisz jaka ta boża miłość jest wielka dlatego że oddał syna tak nie kochał go on wszystkich kocha nie kochał go kochał to dlaczego zabił z miłości (fragmenty książki).