Dzieje Sławkowa

Dzieje Sławkowa - Feliks Kiryka

Sławków – kilkutysięczne miasteczko w województwie śląskim, w Zagłębiu Dąbrowskim, nad rzeką Białą Przemszą. Jedno z najstarszych miast polskich. W XII i XIII wieku bogata osada górniczo-handlowa biskupów krakowskich. Do początku XIV w. największy w Małopolsce ośrodek górnictwa kruszcowego. Na przełomie XIII i XIV wieku miasto-twierdza i punkt oporu Przemyślidów w walce o koronę polską. Prawa miejskie uzyskał w XIII w., jednak już na początku następnego wieku zaczął gwałtownie podupadać. Do 1790 stanowił ośrodek administracyjny dóbr biskupich klucza sławkowskiego. W latach 1795–1807 znajdował się w Nowym Śląsku, następnie w Księstwie Warszawskim i Królestwie Kongresowym. W latach dwudziestych XIX wieku przeżył krótki okres rozwoju przemysłowego, ulegając następnie degradacji do roli rolniczo-przemysłowej osady. W 1870 utracił prawa miejskie, które odzyskał dopiero w 1958. W latach 1977–1984 był dzielnicą Dąbrowy Górniczej. Współcześnie Sławków jest kilkutysięcznym miasteczkiem, położonym na wschodnich obrzeżach Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego. Wskutek niesprzyjających okoliczności historycznych do obecnych czasów przetrwały jedynie nieliczne ślady bogatej historii miasta.