Dzieje powszechne ilustrowane 15 tomów

Dzieje powszechne ilustrowane 15 tomów - Praca Zbiorowa

Starożytność – okres w historii Bliskiego Wschodu, Europy i Afryki Północnej nazywany też antykiem (tylko w odniesieniu Grecji i Rzymu) i obejmujący dzieje tych regionów od powstania pierwszych cywilizacji do około V wieku n.e.

Nowożytność – epoka w historii następująca według tradycyjnej periodyzacji po średniowieczu i poprzedzająca XIX wiek (jako epokę). Za jej datę początkową uznaje się najczęściej upadek Konstantynopola, a tym samym cywilizacji bizantyńskiej (1453) lub odkrycie Ameryki przez Krzysztofa Kolumba (1492). Obie te daty mają wyłącznie charakter umowny – upadek Bizancjum miał bardzo ograniczony wpływ na rozwój kultury europejskiej, natomiast ekspansja europejska w kierunku zachodnim i południowym miała przynieść skutki dopiero w XVI wieku. Realnymi wyznacznikami przejścia od epoki średniowiecznej do nowożytnej są natomiast przemiany kulturowe, polityczne, państwowe, ideologiczne i w ograniczonym stopniu techniczne[1]. W historii świata za umowne zakończenie epoki najczęściej uznaje się wybuch rewolucji francuskiej, a rzadziej kongres wiedeński.

Czasy średniowieczne:

Tom I, część 2 - 272 s.

Tom II, część 2 - 284 s.

Tom III, część 2 - -272 s.

Czasy starożytne:

Tom I, część 1 - 344 s.

Tom II, część 1 - 336 s.

Tom III, część 1 - 315 s.

Tom IV, część 1 - 311 s.

Czasy nowożytne:

Tom I, część 3 - 343 s.

Tom II, część 3 - 274 s.

Tom III, część 3 - 336 s.

Tom IV, część 3 - 311 s.

Tom V, część 3 - 319 s.

Tom VI, część 3 - 300 s.

Tom VII, część 3 - 332 s.