Dzieje narodu polskiego Tom od I do VI ok 1872 r

Dzieje narodu polskiego Tom od I do VI ok 1872 r - Teodor Morawski

Dzieje narodu polskiego w krótkości zebrane przez Teodora Morawskiego:

Tom I. Piastowie: 1871 r., 316 str

Tom II. Jagiełłowie: 1871 r., 489 str

Tom III. Królowie obieralni: 1971 r., 608 str

Tom IV. Królowie obieralni: 1871 r., 344 str

Tom V. Stanisław August: 1872 r., 492 str

Tom VI. Polska pod obcem panowaniem: 1872 r., 480 str

Teodor Morawski herbu Korab (ur. 1 listopada 1797 w Mikołajewicach, zm. 21 września 1879 w Paryżu) – polski polityk związany z kaliszanami, uczestnik powstania listopadowego, historyk, wydawca, wolnomularz. Urodził się 1 listopada 1797 r. w Mikołajewicach nad Wartą w rodzinie ziemiańskiej pieczętującej się rozpowszechnionym na ziemi sieradzkiej h. Korab. Był synem Michała – cześnika sieradzkiego i Teresy z Podczaskich z Piwonic koło Kalisza; bratem Teofila. Uczył się w Warszawie w szkole prywatnej, potem w liceum. W 1816 r. ukończył Szkołę Prawa i Administracji, przekształconą później w Uniwersytet Warszawski. Już na studiach tłumaczył różne utwory, a także sam pisał satyryczne wiersze. Wraz z Brunem Kicińskim wydawał m.in. "Tygodnik Literacki Polski i Zagraniczny" oraz "Gazetę Codzienną Narodową i Obcą", później gazetę "Orzeł Biały". Cenzura jednak uniemożliwiła pracę wydawniczą. Był uczestnikiem tajnych związków, był członkiem loży wolnomularskiej Bracia Zjednoczeni w 1820 roku, był współzałożycielem Towarzystwa Patriotycznego, dla którego napisał tekst przysięgi: "Przysięgam w obliczu Boga Wszechmogącego i Ojczyzny i ręczę słowem honoru, że użyję wszelkich sił moich do wskrzeszenia mojej lubej Matki, że poświęcę dla jej wolności i niepodległości nie tylko mój majątek, ale nawet i życie". Wkrótce jednak opuścił Warszawę i udał się do Dąbrówki – majątku przeznaczonego dla niego przez rodziców. Odtąd stał się czynnym członkiem tzw. partii kaliskiej, której przewodzili bracia Bonawentura Niemojowski i Wincenty Niemojowski. W 1825 r. został posłem, lecz po udziale w demonstracyjnym powitaniu na rogatkach Warszawy Wincentego Niemojowskiego został z rozkazu księcia Konstantego aresztowany do końca obrad sejmu. Morawski wrócił do Dąbrówki, lecz obawiając się ponownego aresztowania przez Drezno wyjechał do Paryża, gdzie po wybuchu powstania opisywał w prasie francuskiej sytuację w Królestwie Polskim i reprezentował Rząd Narodowy Królestwa Polskiego we Francji.