Dziedzictwo myśli pedagogicznej Edmunda Bojanowskiego we współczesnej edukacji w Polsce i na świecie

Dziedzictwo myśli pedagogicznej Edmunda Bojanowskiego we współczesnej edukacji w Polsce i na świecie - Maria Loyola Opiela

Myśl pedagogiczna Edmunda Bojanowskiego rozwijała się w całym kontekście jego życia i osobistych doświadczeń oraz złożonej rzeczywistości społeczno- -kulturowej. Postawy i wartości wyniesione z domu rodzinnego, świadoma praca nad własnym rozwojem i zaangażowanie w poszukiwanie prawdy w harmonijnym ujęciu natury, religii i historii prowadziły go do odkrywania piękna i szerzenia dobra. Takie wielostronne i harmonijne podejście do siebie i wyzwań współczesności pozwalało na równie bogatą działalność, którą podejmował w duchu służby Bogu i ludziom, Ojczyźnie i Kościołowi. Nie działał doraźnie, ale z odpowiedzialnością odkrywał prawdę o człowieku i jego integralnym rozwoju, gromadził wiedzę i rozwijał systemowe rozwiązania organizacyjne, aż do stworzenia instytucji ochron i zgromadzenia zakonnego, zapewniającego ich skuteczne funkcjonowanie. Mimo, iż myśl pedagogiczna Bojanowskiego, rozwiązania praktyczne i ich teoretyczne podstawy zrodziły się w połowie XIX wieku, odczytywane dziś na nowo, jawią się jako wyjątkowo aktualne, a nawet nowatorskie. Ich zastosowanie we współczesnej edukacji wyraża się w podejściu do osoby i wynikającym stąd rozumieniu wychowania, jego roli od wczesnego rozwoju dziecka po dorosłość oraz w sposobie jego praktycznej realizacji. Przyjęte podstawy rozumienia istoty ludzkiego życia, rozwoju, edukacji i działania, których źródłem są natura, religia i historia, stanowią o ponadczasowych walorach myśli pedagogicznej i dzieł E. Bojanowskiego.