Dziecko Boże Rozalia Celakówna Tom II

Dziecko Boże Rozalia Celakówna Tom II - Kazimierz Zygmunt Dobrzycki

W sprawie śp. Rozalii Celakówny oświadczam, że rzeczywiście była moją penitentką w czasie mego pobytu w naszym Konwencie w Krakowie od 1928-1933 roku. W tym czasie poznałem ją bliżej i mogę stanowczo stwierdzić, że była to dusza wyjątkowa, wybrana spośród wielu i obdarzona szczególnymi łaskami Nieba. Głęboka wiara, niezachwiana nadzieja i ogromna miłość Boga i bliźniego, posunięta w ofiarności aż do heroizmu, zdobiły jej czystą duszę jak najpiękniejsze i najcenniejsze perły. Przy tym była bardzo cicha i pokorna - pełna prostoty i szczerości. Jednym słowem była to dusza piękna, bardzo bliska Najsłodszemu Sercu Pana Jezusa. Była nadzwyczaj ułożona, duchowo wyrobiona, cichutka, pokorna, malutka. Z całego jej życia było widać, że jest to naprawdę "Dziecko Boże".  Ojciec Henryk Jakubiec, Prowincjał Ojców Dominikanów, spowiednik i drugi z kolei kierownik sumienia Rozalii. (Rh)W sprawie śp. Rozalii Celakówny oświadczam, że rzeczywiście była moją penitentką w czasie mego pobytu w naszym Konwencie w Krakowie od 1928-1933 roku. W tym czasie poznałem ją bliżej i mogę stanowczo stwierdzić, że była to dusza wyjątkowa, wybrana spośród wielu i obdarzona szczególnymi łaskami Nieba. Głęboka wiara, niezachwiana nadzieja i ogromna miłość Boga i bliźniego, posunięta w ofiarności aż do heroizmu, zdobiły jej czystą duszę jak najpiękniejsze i najcenniejsze perły. Przy tym była bardzo cicha i pokorna - pełna prostoty i szczerości. Jednym słowem była to dusza piękna, bardzo bliska Najsłodszemu Sercu Pana Jezusa. Była nadzwyczaj ułożona, duchowo wyrobiona, cichutka, pokorna, malutka. Z całego jej życia było widać, że jest to naprawdę "Dziecko Boże".  Ojciec Henryk Jakubiec, Prowincjał Ojców Dominikanów, spowiednik i drugi z kolei kierownik sumienia Rozalii. (Rh)