Działalność Żandarmerii Wojskowej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w systemie bezpieczeństwa państwa w latach 1999-2018

Działalność Żandarmerii Wojskowej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w systemie bezpieczeństwa państwa w latach 1999-2018 - Marceli Herman

Monografia, ukazuje działalność Żandarmerii Wojskowej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w całościowym systemie bezpieczeństwa państwowego, przy uwzględnieniu podsystemu obrony państwa i podsystemu operacyjnego oraz współdziałania formacji z innymi podmiotami bezpieczeństwa publicznego w płaszczyźnie krajowej i międzynarodowej. Ponadto ma na celu zobrazowanie płaszczyzn ustawowej działalności formacji, także w odniesieniu do systemu Host Nation Support (HNS), jej przeznaczenia w sytuacjach kryzysowych, przeciwdziałania zagrożeniom terrorystycznym oraz udziale ŻW w misjach pokojowych i stabilizacyjnych. Autor przedstawia zjawisko wieloaspektowości Żandarmerii Wojskowej, stanowiące odniesienie jej działalności do różnego spektrum bezpieczeństwa, począwszy od skali krajowej, międzynarodowej, poprzez sojuszniczą czy koalicyjną. Uniwersalizm formacji, określa jej struktura i podział na wydziały, sekcje oraz rozmaite specjalizacje żołnierzy, przeznaczone do realizacji zróżnicowanych zadań służbowych. Zakres tematyczny monografii, stanowi odzwierciedlenie realizowanej polityki bezpieczeństwa RP. Współczesne procesy stacjonowania sił NATO w kraju, wskazują na potrzebę informowania czytelników o zakresie zadaniowym Żandarmerii Wojskowej w tym aspekcie. Udział Sił Zbrojnych w ramach Polskich Kontyngentów Wojskowych, determinuje konieczność użycia sił ŻW do realizowania swoich ustawowych kompetencji poza granicami kraju, a częsta współpraca formacji z różnymi służbami krajowymi, wskazuje na potrzebę użycia tytułowej formacji w wielopłaszczyznowym charakterze wykonywanych zadań. Monografia tworzy podstawy wiedzy, dotyczące działalności Żandarmerii Wojskowej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Adresowana jest do osób które, pragną usystematyzować posiadaną wiedzę w tym zakresie oraz prawidłowo identyfikować i interpretować kluczowe kompetencje formacji, a także osób, których zakres znajomości danej problematyki, wykracza poza ramy podstawowej wiedzy z tego zakresu.