Drukarstwo muzyczne w Polsce do końca XVIII wieku

Drukarstwo muzyczne w Polsce do końca XVIII wieku - M. Przywecka-Samecka

Drukarstwo polskie – początki drukarstwa i księgarstwa na ziemiach polskich sięgają połowy XV w. Pierwszy (jak dotąd odnaleziony) druk na ziemiach Królestwa Polskiego to kalendarz na rok 1474 z krakowskiej drukarni Kaspara Straubego (druk prawdopodobnie w 1473 r.) Po wynalezieniu ruchomej czcionki przez Jana Gutenberga sztuka typograficzna szybko rozprzestrzeniła się w Europie. Polska była 9 krajem z kolei, do którego dotarli drukarze z Niemiec, wędrujący w poszukiwaniu miejsc, w których mogliby prowadzić swoje oficyny. Pierwsze warsztaty funkcjonowały przez krótki czas, na ogół przez kilka lat, a ich produkcja nie była pokaźna. Za pierwszego drukarza na ziemiach polskich uważany jest Kasper Straube, który przybył do Krakowa z Bawarii. Jego drukarnia funkcjonowała w latach 1473-1477. Spod jego pras wyszły cztery druki. Kolejnym drukarzem, również pracującym w Krakowie, był Szwajpolt Fiol z Frankonii. Drukował księgi liturgiczne cyrylicą od 1491 r., ale wobec oskarżenia o herezję musiał przerwać pracę. Tylko ze źródeł archiwalnych znane są jeszcze dwa nazwiska drukarzy w Krakowie. Byli to: Jan Pepelau i Jan Krüger. We Wrocławiu działał w latach 1475-1482 Kasper Elyan. Jego oficyna wydała około 9 druków. ! Uwagi: Obwoluta zabrudzona , zarysowana , wytarta i zakurzona.Brzegi stron zakurzone. Strony pożółkłe.