Diariusz i teki Jana Szembeka tom 1 do 4

Diariusz i teki Jana Szembeka tom 1 do 4 - Praca Zbiorowa

Tom 1 - opracował Tytus Komarnicki  - str. 589

Tom 2 - opracował Tytus Komarnicki - str. 588

Tom 3 - opracował Tytus Komarnicki - str. 439

Tom 4 - opracował Józef Zarański - str. 804

Jan Włodzimierz Józef Cezary Stanisław Piotr Klemens Zygmunt[1] Szembek (ur. 11 lipca 1881 w Porębie Żegoty koło Alwerni, zm. 9 lipca 1945 w Estoril koło Lizbony) – polski dyplomata. Był synem Zygmunta i Klementyny z hr. Dzieduszyckich. Studia skończył w Wiedniu, do 1908 r. był referentem rządu krajowego w Bośni. Następnie był: delegatem rządu RP w Budapeszcie (w okresie od stycznia 1919 r. do 21 października 1921 r.)[2], posłem RP i ministrem pełnomocnym w Budapeszcie (w okresie od 21 października 1921 r. do 1 września 1924 r.)[2], posłem nadzwyczajnym RP i ministrem pełnomocnym w Brukseli (w okresie od 15 września 1924 r. do 16 lutego 1927 r.), posłem nadzwyczajnym RP i ministrem pełnomocnym w Bukareszcie (w okresie od 16 lutego 1927 r. do 4 listopada 1932 r.). W dniu 5 listopada 1932 objął tekę podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych RP. Był najbliższym współpracownikiem Józefa Becka. 17 września 1939 – razem z innymi członkami rządu RP – opuścił Polskę. Jego majątek we wsi Młoszowa został splądrowany przez Niemców, którzy spalili również jego bibliotekę. Szembek do śmierci pozostał na emigracji. Książki dwujęzyczne.