Daniel Chodowiecki

Daniel Chodowiecki - Mieczysław Neumann (red.)

Daniel Mikołaj Chodowiecki (ur. 16 października 1726 w Gdańsku, zm. 7 lutego 1801 w Berlinie) – polsko-niemiecki malarz i rysownik.Urodził się w Gdańsku ze związku hugenotki, córki złotnika Daniela Ayrer, Marie Henriette urodzonej w Szwajcarii oraz Godfryda Chodowieckiego wywodzącego się ze strony ojca od szlachty polskiej spod Gniezna. Jego dziadek Christian Chodowiecki był kupcem i prowadząc interesy zdecydował się osiąść w Gdańsku gdzie zajął się handlem zbożem. Początkowo zgodnie z rodzinną tradycją Daniel również wykonywał zawód kupca. W siedemnastym roku życia wysłany został na praktykę handlową do Berlin gdzie spędził większość życia i został tam dyrektorem Pruskiej Akademii Sztuki.W latach 50. poświęcił się malarstwu. Jednak wkrótce zainteresował się akwafortą stając się wziętym ilustratorem książkowym. Zwrócił swymi dziełami uwagę berlińskiej Akademii Umiejętności, która zleciła mu wykonanie ilustracji do wydawanego przez siebie kalendarza. Od tego czasu zaczął otrzymywać liczne zamówienia i zyskał sławę. W pewnym okresie ciężko było znaleźć wydawnictwo nie zawierające choćby jednej winiety jego autorstwa. Jeden z poetów, którego tomik ozdobiły grafiki Chodowieckiego napisał, że „Gdyby Chodowieckiego nie było – cały szereg książek nie znalazłby czytelnika“. Stworzył ponad 2 tysiące sztychów, wiele scen rodzajowych z życia mieszczaństwa – zwykle w technice tuszu i piórka, oraz kilka obrazów olejnych.