Człowiek bez właściwości Tom 3

Człowiek bez właściwości Tom 3 - Robert Musil

Kiedy przed wieczorem tegoż samego dnia Ulrich przybył do X i wyszedł z dworca, ujrzał przed sobą szeroki, ale płytki plac, który po obu stronach przechodził w ulicę i wywoływał w pamięci niemal bolesne wrażenie, jak zwykle bywa to z krajobrazem, który widywało się już wiele razy, a potem znów zapomniało. „Zapewniam pana, że dochody spadły o dwadzieścia procent, a życie o tyleż podrożało, co daje razem czterdzieści procent!" - „A ja zapewniam pana, że «wyścigi sześciodniowe» to wydarzenie łączące narody!" Głosy te jakby brzmiały mu jeszcze w uszach; głosy zasłyszane w przedziale pociągu. Potem usłyszał całkiem wyraźnie wypowiedziane zdanie: „Mimo wszystko za niczym nie przepadam tak jak za operą!" - „To u pana pewnie rodzaj sportu?" - „Nie, to istna namiętność." - Ulrich przechylił głowę, jak gdyby chciał wytrząsnąć wodę, która dostała mu się do ucha. Pociąg był przepełniony, a podróż długa; krople ogólnej rozmowy, które podczas jazdy się wsączyły, wyciekały teraz z powrotem.