Czarodziejska góra Tom I

Czarodziejska góra Tom I - Tomasz Mann

"Czarodziejska góra" jest uznawana za najwybitniejsze dzieło w dorobku Thomasa Manna. Portret europejskiego społeczeństwa w przeddzień wybuchu wielkiej wojny. Hans Castorp to młody, 23-letni inżynier rodem z Hamburga. Przyjeżdża do sanatorium w szwajcarskim Davos, by odwiedzić swojego kuzyna, Joachima Ziemssena. Joachim przebywa w sanatorium Berghoff już od kilku lat, zmagając się z gruźlicą. Castorp wdraża się w rutynę codziennego życia lecznicy: je przygotowane specjalnie dla niego posiłki, chodzi na spacery po górach, regularnie mierzy temperaturę, nadrabia też zaległości w lekturze. Nie spostrzega nawet, jak planowany początkowo na trzy tygodnie pobyt coraz bardziej się wydłuża. Podczas badania rentgenowskiego okazuje się, że u Castorpa wystąpiły początki gruźlicy. Młodzieniec zostaje w sanatorium na całe siedem lat. Rzeczywistość tego miejsca, tak różna od życia "na dole", wciąga go coraz bardziej. "Czarodziejska góra" miała być początkowo krótkim opowiadaniem. Jednak dwanaście lat pracy literackiej, obserwacji i przemyśleń sprawiły, że dzieło to rozrosło się do potężnych rozmiarów. Powieść została przetłumaczona na polski przez Józefa Kramsztyka (tom I) oraz Władysława Tatarkiewicza (tom II) pod pseudonimem Jan Łukowski. Opisywane przez Manna sanatorium Berghoff jest niejako soczewką, w której wyraźnie widać bolączki ówczesnych, europejskich społeczeństw. Oczywiście nie znajdziemy tu pełnego społecznego przekroju epoki. Trudno byłoby przecież jako pensjonariusza luksusowego sanatorium we szwajcarskim Davos wyobrazić sobie chłopa czy robotnika z początku XX wieku. Manna interesuje co innego: krytyka ówczesnego, niemieckiego mieszczaństwa, opozycja między racjonalizmem a mistycyzmem, a przede wszystkim proces kształtowania się osobowości głównego bohatera w nieustannym obcowaniu z chorobą i śmiercią, a także pod wpływem filozoficznych trendów epoki.