Cuda i łaski Matki Boskiej Tuchowskiej w XVII i XVIII wieku 1917 r.

Cuda i łaski Matki Boskiej Tuchowskiej w XVII i XVIII wieku 1917 r. - O. Władysław Szołdrski

Obraz Matki Boskiej Tuchowskiej – łaskami słynący obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem, znajdujący się w Bazylice Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Tuchowie. Obraz wzorowany na obrazie Matki Boskiej Czortkowskiej[1] sprowadzono do Tuchowa ok. połowy XVI wieku. Pochodzi on z lat 1530–1540 z polskiej szkoły malarskiej Mistrza z Bodzentyna. Namalowany jest na desce lipowej o wymiarach 58,2 na 44 cm, tłustą temperą na zaprawie kredowej, techniką typową dla renesansu. Pierwsza wzmianka o łaskach, jakie otrzymali modlący się tutaj wierni, pochodzi z 1597 r. Od tego momentu do Tuchowa zaczęli przybywać liczni pielgrzymi nie tylko z Polski. W związku z rozwojem ruchu pielgrzymkowego biskup krakowski Tomasz Oborski powołał komisję, która w 1642 roku wydała orzeczenie o cudowności miejsca i obrazu. Obraz został koronowany 2 października 1904 roku przez biskupa tarnowskiego Leona Wałęgę. Obecnie obrazu nie zdejmuje się z ołtarza, chyba że do konserwacji i gdy zagraża jakieś niebezpieczeństwo. Wyniesiono go również bardzo uroczyście do kaplicy polowej, podczas dnia milenijnego 10 lipca 1966 roku. Wtedy to celebrował przed nim uroczystą sumę i przemawiał do 30 tysięcy ludzi, ks. arcybiskup metropolita krakowski Karol Wojtyła.