Concilia Poloniae źródła i studia krytyczne, 1948 r.

Concilia Poloniae źródła i studia krytyczne, 1948 r. - Jakub Sawicki

Jakub Teodor Sawicki (ur. 25 lipca 1899 w Wiedniu, zm. 3 lutego 1979 w Warszawie[1]) – polski prawnik, kanonista, historyk prawa, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, syn prawnika Jana Sawickiego, brat skandynawisty Stanisława Sawickiego.Pierwszy okres życia do osiągnięcia pełnoletności spędził w Wiedniu, gdzie w latach 1907-1917 odbywał naukę w Akademii Terezjańskiej, zwieńczoną maturą. W 1918zaciągnął się do Wojska Polskiego i walczył w wojnie polsko-bolszewickiej, a jednocześnie był studentem Wydziału Prawa Uniwersytetu Wiedeńskiego. Od 1921kontynuował studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie w 1923 uzyskał absolutorium, a w 1926 stopień doktora praw[1]. W 1927 został asystentem na tym Wydziale. Habilitował się w 1937 na Wydziale Prawa Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, po czym na tej uczelni podjął wykłady z zakresu prawa wyznaniowego[1]. W okresie okupacji hitlerowskiej wykładał w podziemnym Wydziale Prawa UW, a po upadku powstania warszawskiego prowadził w Kielcach zajęcia dla studentów Wydziału Prawa Kanonicznego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W 1945 krótko wykładał także na Wydziale Prawa UJ[2]. Po zakończeniu wojny został zatrudniony na Wydziale Prawa UW, gdzie zajmował stanowiska docenta, zastępcy profesora i profesora zwyczajnego. W latach 1956-1959 był prodziekanem tego Wydziału. Na emeryturę przeszedł w 1969[1].