Chłodnictwo Teoria chłodziarek Część I

Chłodnictwo Teoria chłodziarek Część I - Włodzimierz Merc

Chłodziarka (zwycz. lodówka) – urządzenie (maszyna cieplna), którego zadaniem jest obniżenie temperatury środowiska chłodzonego, kosztem doprowadzonej energii. W chłodziarkach absorpcyjnych energia dostarczana jest w postaci ciepła, natomiast w pozostałych (sprężarkowych, strumienicowych, termoelektrycznych) w postaci pracy. Chłodzonym czynnikiem może być powietrze, woda lub inny czynnik pośredniczący (chłodziwo). Włodzimierz Merc (ur. 1 sierpnia 1914, zm. 10 czerwca 1974) – polski specjalista w dziedzinie chłodnictwa, profesor Politechniki Łódzkiej. W latach 1932–1939 studiował na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej. W roku akademickim 1938/39 pracował w tejże uczelni w Katedrze Kotłów Parowych. Tuż przed wojną przeniósł się do Łodzi. W okresie okupacji pracował początkowo jako monter urządzeń odwodniczych w firmie Linde, w latach 1943–1944 pracował w Warszawie w firmie Warpap, a jesienią 1944 został wywieziony do Niemiec. Po wojnie powrócił do Łodzi i do 1948 roku pracował kolejno w „Społem”, Instytucie Włókienniczym oraz Chłodni Składowej. Od 1948 roku związał się z Politechniką Łódzką. W 1961 roku obronił pracę doktorską. Na stanowisko profesora nadzwyczajnego został powołany w 1963 roku, a w 1971 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. Był twórcą Katedry Chłodnictwa i następnie organizatorem Instytutu Techniki Cieplnej, którym kierował do końca życia. Był twórcą łódzkiej szkoły chłodnictwa i wymiany ciepła. W tej dziedzinie także wiele publikował. Przez 20 lat był delegatem Polski w Komitecie Wykonawczym Międzynarodowego Instytutu Chłodnictwa w Paryżu. Był promotorem kilkunastu doktorów. W latach 1964–1966 był dziekanem Wydziału Mechanicznego Politechniki Łódzkiej, a w okresie 1968–1971 prorektorem Politechniki Łódzkiej. Za zasługi i osiągnięcia otrzymał liczne odznaczenia. ! Uwagi: Oprawa lekko zarysowana, wytarta i przybrudzona. Brzegi stron lekko zakurzone. Kartki pożółkłe.