Centralne instytucje policyjne w Polsce w dobie rozbiorów

Centralne instytucje policyjne w Polsce w dobie rozbiorów - Andrzej Zahorski

Studia na tajnym UW, magister - 1946, doktorat na UW 1951 od kierunkiem Janusza Wolińskiego, zastępca profesora - 1955, habilitacja na UW - 1958, profesor nadzwyczajny - 1966, profesor zwyczajny - 1974. Na UW wykłady zlecone jako docent UW od 1958. Zatrudniony w Instytucie Historii UW od 1961 jako docent w Katedrze Historii Powszechnej Nowożytnej i Najnowszej. Kierownik Katedry Historii Powszechnej Nowożytnej 1964–1969, kierownik Zakładu Historii Nowożytnej Powszechnej i Polski 1977–1980. Prodziekan Wydziału Historycznego UW 1962–1964. Kustosz w Centralnej Bibliotece Wojskowej 1947–1951 i w Muzeum Wojska Polskiego 1951–1954. Pracownik Zarządu Historyczno-Wojskowego Sztabu Generalnego WP. Nauczyciel licealny 1946– –1951. Pracownik IH PAN 1955–1961. Docent w WAP im. F. Dzierżyńskiego 1958–1961. Prezes Zarządu Głównego PTH 1982–1988. Dyrektor Wojskowego Instytutu Historycznego 1990–1992. Był jednym z najważniejszych polskich historyków epoki napoleońskiej i historii Warszawy. W latach 1982-1988 prezes Polskiego Towarzystwa Historycznego.