Cały w słońcu

Cały w słońcu - Marcin Zegadło

„Cały w słońcu” autorstwa Marcina Zegadły, wydany w roku 2014, to poruszający i wielowarstwowy tom poetycki, który zasługuje na szczególną uwagę każdego miłośnika współczesnej polskiej literatury. Choć jego forma to poezja, nie należy traktować tej książki jedynie jako zbioru wierszy – to raczej subtelna, głęboko przemyślana opowieść o istnieniu, pamięci, ciele i duchu, która zostaje w czytelniku na długo po zamknięciu ostatniej strony.

Zegadło, autor znany już wcześniej z celnych i dojrzałych tekstów poetyckich, w tomie Cały w słońcu podejmuje tematykę osobistą i egzystencjalną, lecz unika patosu i moralizatorstwa. Jego poezja zakorzeniona jest w codzienności – tej zwykłej, na pozór niepozornej, lecz pełnej symboliki, napięć i czułości. W tych wierszach dominuje ton osobisty, ale nie narcystyczny – autor z uwagą przygląda się światu, ludziom, własnemu życiu i ciału, starając się uchwycić to, co ulotne, a jednocześnie fundamentalne.

Bohater liryczny tej książki to człowiek zanurzony w realiach współczesności, świadomy przemijania, nierzadko zmagający się z ograniczeniami ciała i słabością duchową. Jego relacje z otaczającym światem są intymne, często czułe, choć bywa, że i pełne goryczy. Przenikliwość obserwacji łączy się tu z liryzmem, a codzienne sytuacje stają się pretekstem do rozważań o kondycji współczesnego człowieka, jego emocjonalności, tożsamości, relacji z najbliższymi, a nawet z samym sobą.

Ważnym elementem tej książki jest także cielesność – rozumiana nie tylko jako fizyczność, ale jako przestrzeń, przez którą doświadczamy świata. Zegadło nie boi się pisać o chorobie, bólu, słabości, ale także o zmysłowości i potrzebie bliskości. Jego wiersze są cielesne i duchowe zarazem – łączą to, co fizyczne, z tym, co metafizyczne, często w sposób bolesny, lecz nigdy pozbawiony nadziei.