Brzegi i grabie pod Niepołomicami

Brzegi i grabie pod Niepołomicami

Opowiadając historię, nadajemy własne znaczenia przeszłym wydarzeniom i rzeczom, zapadającym się coraz głębiej w nicość. Miłosz utrzymywał, że naszemu życiu sens nadajq przyszłe pokolenia. Zatem my - pokolenie, które niegdyś było przyszłe dla naszych przodków - nadajemy sens ich minionemu życiu, a jeśli tak jest, to przeszłość nie pod każdym względem jest zamknięta. Tym, o których coś jeszcze wiemy, możemy oddawać sprawiedliwość, dawać za nich świadectwo, zwłaszcza jeśli nie zrobili tego sami. A co z pozostałymi, których nigdzie nie opisano ani się nie opisze - istnymi zaginionymi całymi bibliotekami, opuszczonymi przyczółkami? Okazuje się, że sensy po nich też jakoś istnieją w tym świecie, nadawane - często nieświadomie - przez następne pokolenia, są anonimowymi śladami tego, że kiedyś tędy przepływali. Wszystko to nie znaczy, że zapominaniu należy się z zasady przeciwstawiać, odwrotnie - jego rola w oczyszczaniu pamięci z tego, co niepotrzebne, jest nie do przecenienia.