Bolesław Chrobry 7 tomów

Bolesław Chrobry 7 tomów - Antoni Gołubiewicz

Tom I Puszcza 1970 r. - 294 str.

Tom II Szło Nowe 1970 r. - 426 str.

Tom III Złe Dni * 1970 r. - 322 str.

Tom IV Złe Dni ** 1971 r. - 354 str.

Tom V Rozdroża * 1971 r. - 373 str.

Tom VI Rozdroża ** 1971 r. - 448 str.

Tom VII Wnuk 1974 r. - 146 str.

Bolesław I Chrobry (Wielki) (ur. 967, zm. 17 czerwca 1025) – władca Polski z dynastii Piastów w latach 992–1025, książę Polski od 992 i pierwszy koronowany król Polski (od 1025), w latach 1003–1004 także książę Czech jako Bolesław IV. Był synem Mieszka I, księcia Polski i Dobrawy, czeskiej księżniczki. Objął rządy w 992, wypędzając krótko potem swoją macochę Odę i przyrodnich braci. Wspierał chrystianizację Polski oraz wyprawy misyjne Wojciecha Sławnikowica, biskupa praskiego i Brunona z Kwerfurtu. Męczeńska śmierć tego pierwszego (997) i jego rychła kanonizacja stały się powodem zorganizowania zjazdu gnieźnieńskiego (1000), podczas którego utworzono polskie arcybiskupstwo (metropolię kościelną) w Gnieźnie oraz biskupstwa w Krakowie, Wrocławiu i Kołobrzegu, a cesarz Otton III potwierdził niezależność państwa polskiego i jego władcy.