Bohaterowie czy zdrajcy 1940 r

Bohaterowie czy zdrajcy 1940 r - Stanisław Brochwicz

Stanisław Brochwicz (vel Stanislaw von Brauchitsch) (1910-1941) - dziennikarz, germanofil, prawdopodobnie zwerbowany przez wywiad niemiecki. Pierwsze artykuły na temat Niemiec opublikował w 1934 r. Relacje zamieszczał m.in. w „Polsce Zbrojnej” oraz w audycjach Polskiego Radia. Jako stypendysta Funduszu Kultury Narodowej wyjeżdżał kilkakrotnie do Niemiec, Włoch i Austrii. W czerwcu 1939 r. został aresztowany pod zarzutem szpiegostwa i osadzony najpierw w Warszawie, następnie już w trakcie kampanii wrześniowej w Brześciu, gdzie sąd polowy skazał go na karę śmierci. Wyrok nie został wykonany, ponieważ Brześć zajęły wojska niemieckie. Po uwolnieniu Brochwicz pracował w Głównym Urzędzie Propagandy w Krakowie. Był stałym współpracownikiem prasy „gadzinowej” i autorem prezentowanych tu wspomnień, szkalujących przedwojennych polskich polityków, szczególnie Józefa Becka i Edwarda Rydza Śmigłego. Duża część książki została poświęcona fascynacji autora III Rzeszą i osobą Adolfa Hitlera. Dalej znajdujemy opis aresztowania i przesłuchań. Autor za swoje poglądy był rzekomo torturowany przez polskich policjantów i oficerów kontrwywiadu. Sam uważał się za gorącego polskiego patriotę. Wedle jego opinii zdrajcami byli ci Polacy, którzy odrzucali słuszne żądania Hitlera, uniemożliwili mu zapewnienie Polsce szczęścia i dobrobytu w nowej narodowo–socjalistycznej Europie i zmusili go do wojny. Prawdziwymi bohaterami i patriotami są zaś ci, którzy zrozumieli szlachetne intencje Führera i wbrew otumanionej przez zdrajców większości usiłowali mu dopomóc w realizacji jego wielkich i szlachetnych planów. Brochwicz prowadził też działalność agenturalną. Spowodował m.in. aresztowania członków przedwojennej „Falangi” (do której sam należał). 17 lutego 1941 r. wyrokiem podziemnego Wojskowego Sądu Specjalnego został skazany na karę śmierci. Wyrok wykonano w marcu 1941 r.