Błękitna kotwica 1939 r.

Błękitna kotwica 1939 r. - Zygmunt Nowakowski

Zygmunt Nowakowski właściwie Zygmunt Tempka – polski pisarz, felietonista, dziennikarz, aktor, reżyser teatralny, doktor filologii polskiej. Był synem urzędnika Błażeja Tempki i Heleny z Nowakowskich – nauczycielki. Studiując na UJ polonistykę równolegle pobierał nauki w szkole dramatycznej. Kopcu Krakusa W 1930 odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi „za zasługi na polu podniesienia polskiego dramatu narodowego”[1]. W 1937 został laureatem złotego „Wawrzynu Akademickiego” Polskiej Akademii Literatury (jednak odmówił przyjęcia wyróżnienia). W 1938 otrzymał medal brązowy Nagrody im. Leona Reynela za najlepszą sztukę minionego roku, którą została uznana Gałązka rozmarynu[2]. Od 1939 przebywał na emigracji. W latach 1940–1941 był członkiem Rady Narodowej Rzeczypospolitej Polskiej przy prezydencie Władysławie Raczkiewiczu. W latach 1940–1944 redaktor naczelny „Wiadomości Polskich, Politycznych i Literackich”, redagowanych wspólnie z Mieczysławem Grydzewskim.