Biotechnologia rozrodu zwierząt udomowionych

Biotechnologia rozrodu zwierząt udomowionych

Ze wstępu: Książkę niniejszą dedykujemy Profesorowi Władysławowi Bielańskiemu, w piętnastą rocznicę Jego śmierci. Pomimo upływu tylu lat Profesor nadal jest dla nas źródłem inspiracji, a także niekwestionowanym autorytetem naukowym i moralnym. Wykształcił liczną kadrę specjalistów, z których wielu zostało profesorami. Pracował naukowo do końca, przygotowując m.in. kolejne wydanie książki pt. Rozród zwierząt, będącej bez wątpienia dziełem Jego życia. Jest to książka o podstawowym znaczeniu dla specjalistów zajmujących się zagadnieniami rozrodu zwierząt. W czasie jaki upłynął od jej wydania, nastąpił dalszy intensywny rozwój badań i dokonanu szeregu odkryć w tej dziedzinie. Naszym zamiarem było podanie najnowszych informacji, które mogą być przydatne zarówno dla lekarzy weterynarii, zootechników, jak i pracowników nauki oraz studentów. Adam Bielański (herbu Lewart; ur. 14 grudnia 1912 w Krakowie, zm. 4 września 2016 tamże) – polski chemik, profesor nauk chemicznych, nauczyciel akademicki Akademii Górniczo-Hutniczej, a następnie Uniwersytetu Jagiellońskiego, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk, członek czynny PAU, przewodniczący honorowy Komitetu Chemii PAN. Od roku 1983 pracował w Instytucie Katalizy i Fizykochemii Powierzchni PAN w Krakowie, gdzie był kierownikiem grupy badawczej „Chemiczne i katalityczne własności stałych heteropolikwasów”. Urodzony 14 grudnia 1912 r. w Krakowie. Studia w dziedzinie chemii ukończył na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1936 r., a w 1944 r. obronił doktorat na tajnych kompletach, zaś w 1955 r. otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a po siedmiu latach profesora zwyczajnego Był autorem prac i artykułów naukowych dotyczących chemii, szczególnie katalizy chemicznej – nazywany twórcą polskiej szkoły katalizy. Autor podręczników akademickich z zakresu chemii fizycznej i nieorganicznej, w szczególności wielokrotnie wznawianej „Chemii ogólnej i nieorganicznej”, którą w roku 1984 zastąpiły „Podstawy chemii nieorganicznej”. Podręcznik ten stanowi podstawę nauczania chemii nieorganicznej na wielu polskich uczelniach. Kierowane projekty badawcze MNiSW: „Dodekaheteropolikwasy jako katalizatory procesów elektrofilowej addycji do olefin” (1998–2001) „Synteza eterów trzeciorzędowych na heteropolikwasach typu Dawsona jako katalizatorach” (2002–2005). Ostatnia publikacja naukowa, której był współautorem, ukazała się w roku 2015. Zmarł 4 września 2016 r. ! Uwagi: Brzegi stron lekko zakurzone. Oprawa lekko zarysowana, zabrudzona i wytarta na krawędziach.