Biłgoraj czyli raj Rodzina Singerów i świat którego już nie ma

Biłgoraj czyli raj Rodzina Singerów i świat którego już nie ma

Jeśli nazwa Biłgoraj znana jest poza granicami Polski, to niemal wyłącznie za sprawą twórczości Isaaca Bashevisa Singera (Icchoka Baszewisa) oraz jego brata Israela Jehoszui Singera. Obydwaj pisarze spędzili dzieciństwo i wczesną młodość w Biłgoraju i okres ten wywarł ogromny wpływ na ich prozę. Wspomnienia z tamtych lat zawarli m.in. w autobiograficznych zbiorach O świecie, którego już nie ma (nietłumaczonej dotąd na język polski książce I. J. Singera) oraz Urząd mojego ojca i jego kontynuacji Majn tatns bes-din sztab — hemszejchim zamlung I. B. Singera (także nietłumaczonej dotąd w całości na język polski ani nawet angielski). Również inne, nieautobiograficzne utwory obydwu braci oraz ich siostry Hinde Ester Kreitman dotyczą pośrednio lub bezpośrednio tego regionu. Biłgoraj to centrum ich małej ojczyzny, miasto, w którym ich dziadek ze strony matki był rabinem słynącym z wielkiej wiedzy, wpływów i znaczenia. Topografia twórczości Baszewisa Singera obejmuje zwłaszcza rejon wokół Biłgoraja, rozciągający się na wschód w stronę Tyszowiec i na zachód do Janowa. Na południowy zachód od Biłgoraja Baszewis sytuuje np. swoje słynne opowiadanie Upadek Krzeszowa, a w Goraju — wzorowanym pod względem topografii i kreowanych postaci na Biłgoraju