Stanisław Jerzy Lec (1909-1966) – polski poeta, satyryk, aforysta i tłumacz literatury niemieckiej. Artysta używał także innego pseudonimu literackiego – Stach. Debiutował w 1928 roku wierszem "Wiosna" w 13. numerze krakowskiego "Kuriera Literacko–Naukowego". Był więźniem obozu hitlerowskiego we Lwowie na Janowskiej i w Tarnopolu, a po ucieczce w mundurze SS-mana należał do Polskiej Partii Robotniczej. Żołnierz Gwardii Ludowej i Armii Ludowej. Brał udział w walkach partyzanckich. Twórczość powojenna Leca, w odróżnieniu od przedwojennych fraszek, stała się jeszcze bardziej enigmatyczna, krótsza, zwięzła w formie i bardziej dosadna w myśli. Zasłynął jako autor "Myśli nieuczesanych" - wydanych zaraz po zwolnieniu cenzorskiego zapisu w 1957 roku. Stały się one czymś w rodzaju sentencji życiowych.
