Jan Lechoń (1899-1956) to polski poeta, prozaik, krytyk literacki i teatralny, współtwórca grupy poetyckiej Skamander. Urodził się 13 marca 1899 roku w Warszawie jako Leszek Józef Serafinowicz herbu Pobóg i zmarł 8 czerwca 1956 roku w Nowym Jorku. W 1916 Lechoń zdał maturę i rozpoczął studia z zakresu filologii polskiej na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego, jednak nigdy ich nie ukończył. Debiutował jako poeta już w wieku 13 lat tomem „Na złotym polu”. Jego twórczość obejmuje lirykę, epikę i publicystykę. Do najważniejszych dzieł należą m.in. "Dzienniki", "O literaturze polskiej" i "Liryki najpiękniejsze".
