François-René de Chateaubriand (1768-1848) był francuskim pisarzem, politykiem i dyplomatą. Młodość spędził w bretońskich szkołach i w rodzinnym zamku w Combourg. Po śmierci ojca wyjechał do Paryża. Następnie wyruszył w podróż do Ameryki, z której powrócił i zaciągnął się do tworzonej w Belgii "armii książąt". Następnie udał się do Anglii, w której rozpoczął twórczość literacką. Po powrocie opublikował „Atalę", „Geniusz chrześcijaństwa" i „Renégo". Dzieła te przyniosły mu sławę i otworzyły drogę kariery. Po 1820 roku powrócił do działalności politycznej jako ambasador w Berlinie i reprezentant Francji na kongresie w Weronie. Szczytem jego kariery było stanowisko ministra spraw zagranicznych.
