Audiologia kliniczna Zarys

Audiologia kliniczna Zarys - Antoni Pruszewicz

Z przedmo­wy do IV wy­da­nia   Au­dio­lo­gia jest in­ter­dy­scy­pli­nar­ną na­uką i spe­cja­li­za­cją o sły­sze­niu. Po­ję­cie to wpro­wa­dzi­li, nie­za­leż­nie od sie­bie w 1945 r. w USA oto­la­ryn­go­log, Nor­ton Can­field i te­ra­peu­ta mo­wy Ray­mond Car­hard. R. Car­hard, na­zy­wa­ny oj­cem au­dio­lo­gii, wska­zał na ko­niecz­ność po­wią­za­nia au­dio­lo­gii z oto­lo­gią. Zja­wi­ska zwią­za­ne ze sły­sze­niem ba­da­ją nie tyl­ko neu­ro­fi­zjo­lo­dzy, oto­la­ryn­go­lo­dzy, fo­nia­trzy, pro­te­ty­cy słu­chu, aku­sty­cy, psy­cho­lo­dzy, ale tak­że fo­ne­ty­cy, lin­gwi­ści, in­ży­nie­ro­wie i pe­da­go­dzy. Za­tem od­po­wied­nio do za­kre­su za­in­te­re­so­wań wy­róż­nia się au­dio­lo­gię me­dycz­na, edu­ka­cyj­ną, re­ha­bi­li­ta­cyj­ną czy też prze­my­sło­wą. Au­dio­lo­gia kli­nicz­na zaj­mu­je się wy­kry­wa­niem, roz­po­zna­wa­niem, le­cze­niem, re­ha­bi­li­ta­cją i pre­wen­cją za­bu­rzeń słu­chu u czło­wie­ka. Jest to spe­cjal­ność le­kar­ska sta­no­wią­ca istot­ną część na­uki o ko­mu­ni­ka­tyw­no­ści czło­wie­ka. Waż­nym ogni­wem spa­ja­ją­cym au­dio­lo­gię z fo­nia­trią jest au­dio­lo­gia dzie­cię­ca. Jak­kol­wiek au­dio­lo­gia od wie­lu lat by­ła w Pol­sce sa­mo­dziel­ną spe­cja­li­za­cją le­kar­ską ści­śle zwią­za­ną z oto­la­ryn­go­lo­gią, to Roz­po­rzą­dze­niem Mi­ni­stra Zdro­wia z 6 VII 2001 r. po­łą­czo­na zo­sta­ła z fo­nia­trią, po­cząt­ko­wo ja­ko spe­cjal­ność w szcze­gó­ło­wych dzie­dzi­nach me­dy­cy­ny, któ­rą od 4 IV 2003 r. za­li­czo­no do gru­py spe­cjal­no­ści w pod­sta­wo­wych dzie­dzi­nach me­dy­cy­ny.