Abym nie utracił nikogo

Abym nie utracił nikogo - Wacław Hryniewicz

 Poprzednia książka z zielonej serii pt. Nadzieja w dialogu. Korespondencja z Czytelnikami 1976-2006 spotkała się z życzliwym przyjęciem. Świadczą o tym dalsze listy i omówienia w środkach masowego przekazu. W obecnej książce chciałbym podjąć na nowo i pogłębić niektóre z tematów często powracających w trzydziestoletniej korespondencji z Czytelnikami. Stawiane przez nich pytania i poruszane w listach zagadnienia wydają się szczególnie ważne i aktualne. Dotyczą one przede wszystkim sprawy uniwersalizmu zbawienia. Żyje w ludziach głęboko zakorzenione przekonanie, że wszyscy zostaną w końcu zbawieni – Bóg jest zbyt dobry i miłosierny, aby godził się na istnienie wiecznego piekła dla stworzeń, które obdarza nieskończoną miłością. Przekonanie to nazwane zostało uniwersalizmem zbawienia, powszechnym pojednaniem stworzeń ze Stwórcą, powszechnym ustanowieniem na nowo stanu harmonii, przyjaźni i pokoju. Nie jest to, jak mogliby mniemać niektórzy, jakaś idea wywodząca się ze współczesnego ruchu New Age, lecz bardzo dawny pogląd przewijający się jak złota nić przez Biblię, rozwijany we wczesnych wiekach przez niektórych wybitnych Ojców Kościoła i późniejszych myślicieli. W przedstawianej obecnie książce będę często odwoływał się do Pisma Świętego i ukazywał zawartą w nim wizję Boga miłującego, który nieustannie pociąga zagubionych w swoim człowieczeństwie dobrocią i pięknem swojej niepojętej dla nas boskości.