Żywot Św. Małżonków i Św. Ojców, 1927 r.

Żywot Św. Małżonków i Św. Ojców, 1927 r. - Ks. Bolesław Żychliński

Chociaż w Kościele katolickim małżeństwo jest uznawane za jeden z sakramentów, czyli szczególnie uprzywilejowanych dróg otrzymywania łaski Bożej, a rodzina nazywana jest "domowym Kościołem", w gronie osób oficjalnie uznanych dotychczas przez Kościół za święte i błogosławione trudno znaleźć małżonków.

Jeśli już ktoś wyniesiony na ołtarze żył w małżeństwie, to zazwyczaj "zasłużył" na świętość raczej przez to, że po śmierci współmałżonka wstąpił do klasztoru. Do niedawna Mszał rzymski definiował święte kobiety zamężne per non: non virgines, czyli nie-dziewice. W życiorysach świętych podkreśla się, że niektórzy z nich nawet w małżeństwie ślubowali powstrzymanie się od współżycia seksualnego, np. bł. Kinga (? 1292), żona Bolesława Wstydliwego (tradycja twierdzi, że musiała ona stoczyć ostrą walkę z mężem o zachowanie dziewictwa w małżeństwie) czy św. Emeryk (1007-1031), jedyny syn króla Węgier, św. Stefana. Świętym jest człowiek, który dla służby Bożej pozostawił żonę i dziesięcioro dzieci -- św. Mikołaj z Flü e, główny patron Szwajcarii (1417-1487). Najpierw wstąpił on do benedyktynów, wkrótce zrezygnował jednak z życia zakonnego i ożenił się z Dorotą Wyss. Mieli 5 synów i 5 córek. Był radcą, sędzią i deputowanym do federacji kantonów szwajcarskich. W latach 1433-60 był oficerem w wojsku. Po kolejnej kampanii wojennej, w wieku lat 50 wstąpił do klasztoru reformowanych benedyktynów (jedne źródła podają, że dość nieoczekiwanie opuścił dom, inne -- że uczynił to za zgodą małżonki). Nakłoniono go jednak, by został pustelnikiem bliżej stron rodzinnych. Tam przez 19 ostatnich lat życia nie przyjmował żadnych pokarmów, żywił się jedynie Komunią świętą. W 1481 r. uratował na zjeździe w Stans jedność federacji szwajcarskiej, dlatego zaczęto go czcić jako "ojca ojczyzny". Kanonizowany został w roku 1947 przez papieża Piusa XII jako pustelnik. Mniej wiadomo o dalszych losach jego żony.