Żywot chwalebny świętej Kolety, 1892 r.

Żywot chwalebny świętej Kolety, 1892 r. - Ks. Donillet

Koleta Boylet, Koleta z Corbie (właściwie Nicolette Boylet) (ur. 13 stycznia 1381 w Corbie we Francji, zm. 6 marca 1447 w Gandawie w Belgii) – mistyczka, zakonnica, zapoczątkowała gałąź klarysek - koletanki, święta katolicka, dziewica. 

Jej rodzicami byli Robert i Małgorzata Boylet. Ojciec był cieślą w opactwie benedyktynów w Corbie. Rodzice przypisywali narodziny córki wstawiennictwu św. Mikołaja, nadali jej jego imię.

Nicolette wstąpiła do zakonu beginek, następnie przeniosła się do benedyktynek, a później została klaryską. Po pewnym czasie postanowiła zostać pustelnicą. Została zamurowana w celi jako rekluza. Po kilku latach opuściła celę. Pod wpływem wizji przystąpiła do reformowania klarysek. W dziele tym uzyskała poparcie papieża Benedykta XIII. Reformowała istniejące klasztory i zakładała nowe. W chwili jej śmierci działały 22 klasztory oparte na regule św. Klary i konstytucjach Kolety (koletanki). Koleta kładła nacisk na powrót do pierwotnego ubóstwa klarysek. Praca ręczna miała obowiązywać wszystkie siostry. Konstytucje Koletańskie zostały zatwierdzone w 1458 przez Piusa II.

Koletę Boylet beatyfikowano w 1625, a kanonizowana została 24 maja 1807 przez papieża Piusa VII.

Jej wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest w dzienną rocznicę śmierci (6 marca), a w Polsce 7 lutego.