Życia sławnych Polaków Tom IV 1837 r

Życia sławnych Polaków Tom IV 1837 r - Jan Nepomucen Bobrowicz

Jan Nepomucen Bobrowicz (ur. 12 maja 1805 w Krakowie, zm. 2 listopada 1881 w Dreźnie) – polski kompozytor i wirtuoz muzyki gitarowej, nazywany Chopinem gitary.

Pochodził ze szlacheckiego domu wywodzącego się z Litwy. Jako że rodzice interesowali się muzyką, naturalnym było, iż Jan Nepomucen kształcił się w tym kierunku. Wkrótce wchodził w skład członków Towarzystwa Przyjaciół Muzyki, a od 1829 roku brał udział w koncertach w miastach polskich i europejskich. Przyszła kariera Bobrowicza nie była jednak związana z muzyką, a działalnością edytorską i księgarską.

Faktem jest udział i zaangażowanie Bobrowicza w powstaniu listopadowym. W chwili jego wybuchu porzucił pracę w Sekretariacie Senatu Krakowa i jako podporucznik artylerii konnej w rewolucji 1831 roku otrzymał krzyż Virtuti Militari.

Po upadku powstania wraz z innymi żołnierzami udał się na emigrację. Celem tułaczy była Francja, natomiast przypadkiem Bobrowicz musiał zakończyć podróż w Saksonii.

Początkowo brał udział w koncertach abonamentowych Gewandhausu. Po koncercie Klary Wieck sława Bobrowicza sięgnęła szczytów.