Zwierciadło albo kstałt w którym każdy stan snadnie się może swym sprawam tom 1 i 2 1914 r.

Zwierciadło albo kstałt w którym każdy stan snadnie się może swym sprawam tom 1 i 2 1914 r. - Mikołaj Rey

Zwierciadło albo kstałt w którym każdy stan snadnie się może swym sprawam tom 1 - 322s

Zwierciadło albo kstałt w którym każdy stan snadnie się może swym sprawam tom 2 - 520s

Mikołaj Rej[a] z Nagłowic herbu Oksza[b] (ur. 4 lutego 1505, zm. między 8 września a 5 października[c] 1569) – polski poeta i prozaik renesansowy, tłumacz, a także polityk i teolog ewangelicki, wójt urzędowski[2], poseł na Sejm I Rzeczypospolitej.

Choć nie był humanistą w naukowym rozumieniu tego słowa, zawdzięcza się mu upowszechnienie idei humanitas w polskiej kulturze. Długo uznawano go za „ojca literatury polskiej”, przez wielbicieli nazywany także – za sprawą moralitetu Wizerunek – „polskim Dantem”. Pomimo znaczącego wkładu, jaki przypisuje się Mikołajowi Rejowi w rozważaniach na temat początków literatury narodowej, zdaniem wielu współczesnych badaczy pozostaje on twórcą wciąż niepoznanym. Większość obiegowych opinii na temat Reja w dalszym ciągu pochodzi z błędnego wizerunku „rubasznego, niewykształconego prostaka”, jaki przypisała mu tradycja