Źródła do dziejów wychowania i myśli pedagogicznej tom 1

Źródła do dziejów wychowania i myśli pedagogicznej tom 1 - Stefan Wołoszyn

Stefan Wołoszyn (ur. 19 sierpnia 1911 we Lwowie, zm. 2 września 2004) - polski pedagog.

W 1934 ukończył studia na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie; w 1948 obronił doktorat, 1955 habilitował się, 1961 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a 1972 profesora zwyczajnego. Od 1935 pracował jako nauczyciel w szkołach średnich w Wilnie, po wojnie w Białymstoku. W latach 1946-1950 był starszym asystentem i adiunktem na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, następnie (do 1953) zastępcą profesora Uniwersytetu Poznańskiego; jednocześnie wykładowca Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego w Poznaniu. Od 1953 związany z uczelniami warszawskimi - Uniwersytetem Warszawskim oraz Akademią Wychowania Fizycznego. Na UW był kolejno docentem i profesorem, a w latach 1980-1981 dziekanem Wydziału Pedagogicznego; na AWF docent, profesor, prorektor (1956-1960) i rektor (1960-1971), kierownik Katedry Pedagogiki. W 1992 wyróżniony tytułem doktora honoris causa Akademii Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie[1].

W latach 1962-1971 był redaktorem "Roczników Naukowych AWF w Warszawie"; współautor Małej Encyklopedii Pedagogicznej. Działacz Polskiego Komitetu Olimpijskiego.

Jego żoną była Lidia Wołoszynowa, psycholog, prof. Uniwersytetu Warszawskiego.

Został pochowany na Cmentarzu Bródnowskim (kw. 50G-III-3).